Verslagen

VERSLAG LADY LINN AND HER MAGNIFICENT BIG BAND

Share

Het podium van CC De Mastbloem stond eivol, eens Lady Linn haar 16-koppige big band er een plaats had gegeven. Even vreesden we dat ze het dak van de Kruisemse cultuurtempel eraf zouden blazen, maar het bleek al vrij vlug mee te vallen. Trouwens, zoals steeds stelde VZW Cultuurkruis gratis dopjes ter beschikking voor de overgevoelige oortjes. Al vijftien jaar lang serveert Lien De Greef met haar Magnificent Seven swingnummers en soulvolle poppy songs. Sinds haar doorbraak in 2009 heeft ze vijf albums op haar naam staan. Ze kon in de loop der jaren een gouden plaat, een platinum plaat, drie MIA’s, een Radio 2-zomerhit en een heel gesmaakte passage in de populaire tv-show ‘Liefde voor Muziek’ aan haar palmares toevoegen. Tijd dus voor een feestelijke terugblik, waarbij la Linn haar Seven uitbreidde tot Sixteen. Een big band m.a.w. met frisse arrangementen van nieuwe en oude nummers, en met als ultieme toetssteen haar laatste prachtalbum ‘Black Swan’, geproduced door niemand minder dan de Engelse soul-folker Jonathan Jeremiah, die in 2011 doorbrak met de full-CD ‘A solitary man’ (en de radiohit ‘Happiness).

Lady Linn & Her magnificent Big Band

Lady Linn en her Magnificent Big Band nam de Mastbloem in met gratie en met een ontwapenende naturel. Veel blazers: trombones, saxen en trompetten. Verder toetsen, bas en drum. Allen gehuld in zwart T-shirt met twee imposante gouden letters L op de borst. De band speelde voor een aantal imposante zilveren glittergordijnen. Helemaal in de sfeer van de ballroom parties uit de vorige eeuw. De muzikanten, ondersteund door een uitstekende geluidtechnicus, kregen enkele staande ovaties. Tijdens a stripped naked to the bone versie van ‘I don't wanna dance’ (enkel vocals, contrabas en sax) kon de Lady zelfs het risico nemen om de zang over te laten aan het publiek. De Eddy Grant-cover I don't wanna dance’ was trouwens haar allereerste hit van haar debuutalbum ‘Here we go again’ uit 2008. Het aanstekelijke ‘That’s allright’ uit dezelfde plaat kreeg een uitgebreide versie met ruimte voor diverse solo’s. Uit haar tweede album ‘No Goodbye at all’ plukte ze ‘Cry baby’ met een geslaagde drumset voor Domenico Verderame, die zelfs bijna het niveau van Kruisems eigenste Janimal Verzele haalde ! Veel nieuw werk, zoals het heerlijke up-tempo ‘You + Me (we are as one two birds of a feather)’, dat ook in de bissen nog ’s terugkwam. Andere hoogtepunten: de intimistische radiohit ‘Afraid to lose you’, normaal in duet met producer Jonathan Jeremiah, het zonnige ‘Everlastin’ over haar kindertijd (toen ze naar ‘foute’ muziekjes als ‘Maria Magdalena’ en ‘J’aime la vie’ luisterde) en het melancholische ‘Walking in the rain’. Tijdens de bissen kwam ook ‘Here we go again’, ooit door Bart Peeters tijdens ‘Liefde voor muziek’ gecoverd, aan bod. De jarige Lien De Greef werd op het einde van een geslaagde set getrakteerd op een fleurig cadeau van bloemenmeisje Guy. Moe, maar tevreden trok voorzitter Herwig die nacht de deur van de Mastbloem achter zich dicht.

VERSLAG: ISOLDE(XL)

Share

Drie dagen en drie nachten had de technische crew van VZW Cultuurkruis keihard gewerkt om OC De Mastbloem om te toveren tot een Frans café. De gaste van zaterdag 24 november, Isolde Lasoen, zou immers Franse chansons, Engelstalige sixties pop en eigen composities brengen, die zich aardig lenen voor een gezellige setting. Tafels en tafellakens, extra zaalverlichting, stoelen, barkrukken, kaarsen, bloemen, podia werden ingehuurd of aangekocht. Kortom, kosten, noch moeite werden gespaard om ’s een andere formule uit te proberen met behoud van kwaliteit voor de bezoeker.

Groot was derhalve de consternatie toen een deel van het werk letterlijk in duigen viel. Dank zij een bliksemsnelle interventie én een prijzenswaardige attitude van het publiek, kon Isolde nauwelijks 20 minuten later al achter haar drums plaatsnemen.

De dame is een vat vol talent: fenomenale drumster, leuke entertainster, begenadigde stem, en geflankeerd door een uitstekende band ‘les Bens’. Tussendoortje: alle bandleden met uitzondering van Jeroen, die zijn voornaam heeft moeten wijzigen - heten ‘Ben’. Vandaar. Voor Kruishoutem had VZW Cultuurkruis geopteerd voor de XL-versie, dus met een blazerssectie, die inderdaad die extra poppy groove gaf.

 

In november 2016 had de boekingscel van VZW Cultuurkruis de onvolprezen artieste gescout in Machelen. Toen bracht ze nog hoofdzakelijk coverwerk (van o.a. Françoise Hardy, The Kinks, Serge Gainsbourg, Andy Williams). In oktober 2017 kwam haar eerste full-cd ‘Cartes Postales’ uit, wat meteen ook de basis was voor haar concert in de Eiergemeente. De orkestratie van de Isolde songs doet denken aan de fenomenale Burt Bacharach arrangementen van een 40 jaar geleden, aan sixties en seventies filmmuziek, aan het Belgische Hooverphonic en aan de vergeten, maar weergaloze eighties band Swing out Sister. Ronduit indrukwekkend was de instrumental ‘Reine des plages’ dat al zeer vroeg kwam op de avond. Andere oorwurms: het vinger knippende ‘Pas d’amour, pas de retour’, het latin-jazzy ‘Samba des diables’, het onverwoestbare ‘Couleur café’ (Serge Gainsbourg cover), ‘Road nr1’, waarvoor Alex Callier van Hooverphonic had kunnen mee tekenen, ‘Provocateur (temptation …)’, nu al een Belpop klassieker en de Marie Laforêt cover ‘Mon amour, mon ami perdu’. Een staande ovatie wuifde Isolde uit.

Iets na middernacht trok de laatste caféganger voldaan én veilig naar huis. Drie uren later was de cultuurtempel van Kruishoutem klaar voor 500 coureurs die er enkele uren nadien zouden komen tafelen. Moe, maar tevreden trok voorzitter Herwig om 03u30’ de deur van de Mastbloem achter zich dicht. Bijna struikelde hij in het nachtelijke donker over een Kerstboom, die nog napiepte ook … .

Bekijk hier de foto's.

PLAY LIST

  • Ouverture
  • Les belles
  • Reine des plages
  • Cartes postales
  • Pas d’amour
  • Wishful thinking
  • Samba des diables
  • Aluminium folie
  • Couleur café
  • Giorgio
  • Stay gold
  • Hurt
  • Long time love
  • Provocateur
  • Road nr.1
  • Birks’ works
  • Mon amour, mon ami perdu

VERSLAG TONEEL ‘SLACHTINGE’ VAN THEATERMAKERY HET EENZAME WESTEN

Share

Theatermakery - Hte eenzame westen - De Slachtinge

Twee echtparen komen bij elkaar om een akkefietje dat zich voordeed tussen hun zoontjes te bespreken. Wat begint als een vriendelijk onderonsje ontaardt naarmate de rumflessen geledigd worden en de geesten verhit raken in een verbale bokspartij. Een tragedie en een komedie in één. In 2011 maakte Roman Polanski er een film van met de toch wel tot de verbeelding sprekende naam ‘Carnage’ (bloedbad) en met een ware top cast: Jodie Foster, Kate Winslet, de geniale Christoph Waltz (denk aan zijn glansrol als kolonel Hans Landa in Inglourious Basterds’) en John C. Reilly.

Theatermakery ‘Het Eenzame Westen’ zorgde voor een West-Vlaamse adaptatie. Vier ijzersterke acteurs vullen de bühne: Lien De Graeve, Mathias Sercu, Tom Ternest (tevens artistiek leider) en Maaike Cafmeyer. De afgelopen winter brachten ze ‘Slachtinge’ in een 40-tal zalen. Hun komst naar Kruishoutem was de aftrap van hun tweede theatertournee met het stuk na een onderbreking van een drietal maanden. Vandaar dat het decor reeds vrijdag werd opgebouwd in CC de Mastbloem en de auteurs op zaterdagvoormiddag een doorgedreven repetitie hielden, kwestie van dialogen en interactie opnieuw in de vingers te krijgen.

Kruishoutem ligt in het linguïstieke overgangsgebied tussen Oost- en West-Vlaanderen. Het theatergezelschap was daarom zo vriendelijk om een verklarend woordenboekje met West-Vlaamse woorden en uitdrukkingen te laten uitdelen. Er was tijdens het toneelstuk ook een boventiteling voorzien ter vertaling van … Duitse tekstdelen. Dit alles droeg uiteraard bij tot de nodige tongue in cheek om de ‘Slachtinge’ met een humorsausje mild verteerbaar te maken.

Lees meer...

VERSLAG MUSICAL ‘GOODBYE NORMA JEANE’

Share

Door de subsidiebesparingen in de cultuursector worden theatergezelschappen gedwongen out of the box te denken en de veilige cocoon van de grote schouwburgen achter zich te laten. Met kleinere, maar strakke producties worden nu ook de cultuurcentra van provinciesteden aangedaan. Voorzitter Herwig had vorig jaar opgemerkt dat Judas Theaterproducties een kleine, maar fijne musical aan het klaarstomen was over de laatste avond van filmdiva Marilyn Monroe (1926-1962), met de toppers Ann Van den Broeck, Anne Mie Gils en Michiel De Meyer in de hoofdrollen. Bedoeling was om na try outs in het Antwerpse in de eerste maanden van 2018 de boer op te gaan. VZW Cultuurkruis sprong op de kar en haalde een primeur binnen; voor het eerst zou in de regionale driehoek Deinze-Oudenaarde-Waregem een professionele musical op de bühne worden gebracht ! Toen mannelijke hoofdroller Michiel De Meyer op de dag der Onschuldige Kinderen 2017 (28 december 2017) dan ook nog de 4de editie van Steracteur Sterartiest won, was de zaal meteen uitverkocht.

Musicals verhouden zich tot populaire muziek als opera tot het klassieke werk. You love it or you hate it. Wat het zou worden, was dus ook voor VZW Cultuurkruis eventjes afwachten. De professionaliteit echter waarmee ’s namiddags de set werd opgesteld en sound and vision werden uitgetest, deed het beste verhopen.  Tot 10 minuten vóór de deuren openden, deden Ann, Anne Mie en Michiel nog een doorgedreven soundcheck. Het was de voorbode van wat de musicalopvoering zelf zou worden: professioneel, doorleefd, en zonder al die nodeloze frulletjes, vaak storend-kenmerkend voor grote bombarie-producties. Geen groot live orkest, alleen een piano en een trompet. Geen uitgebreide cast, maar drie klasse-acteurs. Geen kostuumwissels met schitterende jurken, maar eenvoudige en functionele plunjes.

   

In Goodbye, Norma Jeane stonden Ann Van den Broeck (Marilyn Monroe) en Anne Mie Gils (Norma Jeane Baker en haar moeder Gladys) - twee van Vlaanderens bekendste musicalactrices - ‘naakt’ te spelen, zonder franje. Van den Broeck was geloofwaardig als de onzekere vamp Marilyn, die langzaam maar zeker haar ondergang tegemoet gaat. In de Mastbloem etaleerde ze op verpletterende wijze haar acteer- én zangtalent. Ook tegenspeelster Gils stond duidelijk op de eerste rij toen beide gaven werden uitgedeeld.  En, de jonge Michiel De Meyer, die de mannelijke rollen vertolkte, had zich doorheen de reeks opvoeringen van de musical op het niveau gehesen van beide vrouwelijke coryfeeën.

Ook voor VZW Cultuurkruis was het boeken van deze act even uit de eigen comfort zone treden. Dat de meeste aanwezigen Goodbye Norma Jeane hadden weten te smaken, was een riem onder het hart. Moe, maar tevreden sloot voorzitter Herwig om 03u00 de deuren van CC De Mastbloem achter zich.  Voor hem doemde in het nachtelijke duister aan de overkant van de straat een (verkeerd geparkeerde ?) tent op.

Bekijk hier de foto's.

“Een zielroerende musical en warm pleidooi voor meer menselijkheid.” (Vlaams Musical Magazine)

 

 

Deze website maakt gebruik van cookies op deze site om uw gebruikerservaring te verbeteren. Meer info